از واگرای تا همگرای آل بویه و فاطمیان
49 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده: مجاهدت و ظلم¬ستیزی شیعیان در حقیقت پاسخی بود به خواست مسلمانان مظلوم که تشنه عدالت علوی و محمدی بودند، زیرا جهاد همه جانبه شیعیان پیشینه طولانی و شاخ و برگ¬های متعدی دارد و به رنگ¬ها و صبغه¬های گوناگون رخ داده است و بیانگر توصیفی صادقانه از آن روح شیعی است که خود را در جهاد مستمر، انقلابی و دینی، فکری و اجتماعی¬اش نمایان ساخته است. گروه¬های شیعی در همه حوادث سیاسی تاریخ اسلام مشارکت جسته و در عرصه¬های تمدن، بخصوص در حوزه فکر و دین، جایگاه و تاثیر ویژه¬ای داشته¬اند. شیعه در طول دوران¬های مختلف، جلودار سایر فرقه¬ها و گروهای اسلامی بوده است. از آثار تشیع می¬توان به پیدایش دولت¬های بزرگ اسلامی فاطمی وآل بویه اشاره کرد که هر مسلمانی به نقش آن در جهان تمدن پیشرفته آن افتخار می¬کند و هنوز هم شهر همیشه جاوید قاهره و دانشگاه اصیل الازهر بر شکوه و مجد فاطمیان شهادت می¬دهند، اما یک سوال اساسی به ذهن هر خواننده خطور می¬کند که چرا دولت¬های شیعه در قرن چهارم به جای تعامل و هم¬افزایی و بسط تمدن اسلامی و تشکیل یک امپراطوری بزرگ و یکپارچه به سمت رقابت و حتی تخریب هم دیگر رفتند. بررسی این مهم فرصتی را فراروی کشورها و ملت¬های شیعه فراهم می¬کند که از گذشته تاریخی خود عبرت گیرد و تجربه گذشته را چراغ راه قرار دهند. این پژوهش در صدد پاسخ¬گویی به این سؤال است که رابطه دولت‌های بزرگ شیعه در قرن چهارم هجری چگونه و به چه میزان بوده است؟ برای پاسخ به این پرسش به واکاوی علل واگرایی و زمینه¬های همگرایی حکومت¬های شیعی در قرن چهارم از طریق منابع تاریخی خواهیم پرداخت.